مناجات شعبانیه
واگویه هایی با رب الأرباب
بارخدایا بر محمد و خاندان پاک و مطهرش درود بی پایان فرست .
پروردگارا ! می دانم هنگامی که صدایت می زنم می شنوی و هرگاه که دست نیازبه درگاهت برآورم مرا با آغوشی باز خواهی پذیرفت.
پروردگارا ! از کردار ناشایست خویش به سوی تو گریخته ام و در برابرت خاضعانه سر فرو افکنده ام نمی گویم چه می خواهم و می دانم که می دانی ، تنها تویی که از نهادم با خبری و خواسته هایم برایت چونان روز نورانی روشن است .
خدای من اگر تو ، تویی که افسار مقدّراتم را در دست داری نا امیدم کنی ، چه کنم ؟!
اگر تو مرا خوار کنی کیست مرا یاری کن ؟!
نـــــــــــــــه
فکرش هم ذهنم را مشوش و نا آرام می کند پناه می برم به درگاهت از خشم و غضبت
مرا دریاب... می میرم
تصور اینکه با وجود داشتن سلاحی همچون ایمان و توکل در دست و پس از وقوف طولانی در درگاهت بخواهی دست رد به سینه ام بزنی آتشم می زند .
اگر تو نخواهی از من بگذری ، چه کنم ؟ به چی کسی روی آورم؟
اینکه من حقیر شایستگی رحمت بی پایان تو را ندارم همچون خورشید نورانی در بلندای آسمان امری روشن است .
اما .......
تو ......
برایم بدیهی است که خدایی دارم که رحمت جزء لاینفک وجود اوست و اگر او نخواهد مرا از دریای رحمتش سیراب کند و لباس مغفرت را زینت آرای وجودم سازد، پس وای برمن ....
وای بر نفس سرکشم .....
اما .......
حسی در وجودم مدام مرا نهیب می زند
نمی توانم نا امید شوم
یــــــأس از رحــمت او نه تنها گرهی از کارم باز نمی کند بلکه بارم را سنگین تر مــی کند .

از لحظه ای که پا به عرصه وجود گذاشته ام دست مهربانی و نیکی
اش را در سرتاسر زندگیم لمس کرده ام .
چه بسیار پیش آمد که گناهی را که وظیفه خود می دانستم آن را
بپوشانم قبل از آن که اراده کنم او سبقت گرفت و پوشاند و رسوایم نساخت و رازی شد میان مــــــــن و خــــــــدای من
این ، و هزاران مهربانی دیگرش درباره من آرزویم را گستاخ ساخته
******
ای کسی که گناهکاران به درگاهت عذر می خواهند حاجتم را به خودم باز مگردان . روا مدار که امیدم از درگاهت به ناامیدی مبدل شود .
پــــــــــــــرودگارا ! تو اگر خواری و ذلت مرا می خواستی هرگز مرا به سوی هدایت رهنمون نبودی و اگر رسوایی مرا می پسندیدی پس این همه پرده پوشیت بر من چه بود ؟!
اگر از شنیدن صدایم دلگیر بودی چرا لذت مناجاتت را به من چشاندی؟!
هر چقدر که عملم به درگاهت کم است اما در مقابل امیدم بر تو بسی عظیم و و صف ناشدنی است .
این جود و بخشش بی نظیر توست که میدان را برای جولان آرزوهای من گسترانده است .
پروردگارم .......
به من بنگر .......
نگریستن کسی که او را خوانده ای و او پاسخت داده
ای نزدیک تر از ........
به حق خودت بر خودت سوگندت می دهم
مرا از اهل اطاعت و بندگیت قرارده همانهایی که خوشنودی و خشمشان را در گرو خوشنودی و خشم تو قرار داده اند .
همانهایی که دعوتت را لبیک گفتند و در برابر جلال تو مدهوش گشتند
بارخدایا ! نا امیدی را از من دور گردان و روا مدار که افسار گسیخته در قلب سرشار از امید من لجام پاره کند .
خدای من ....
محمد (ص) وخاندان سراسر نورش را مشمول رحمت بی پایان خویش بگردان .
اگه همه آدما نقطه اتکا و تو کلشون فقط خدا بود دنیا تبدیل می شد به بهشت . مشکل ما آدما اینه که بعد از نا امید شدن از دیگران سراغ خدا می ریم و اونوقت با عجز و لابه ازش گره گشایی در کارمون رو می خوایم غافل از اینکه خدا بهترین وکیلیه که می شه بهش تو کل کرد و ازش چیزی رو خواست چون اونه که عالمه به همه چیزه و از تمام گذشته و آینده و سود و زیان ما در هر امری خبر داره و برای بندش چیزی نمی پسنده جز خیر وصلاح .